Tijdsverschil met Australie

Vandaag is in Sydney de klok een uur achteruit gegaan. Daardoor is het tijdsverschil tussen Sydney  en Nederland nu acht uur. Ik begrijp nog altijd niet het nut van het invoeren van de wintertijd. De komende maanden is het in Sydney een uur vroeger donker. Fijn. Maar voor wie?

Waarom bestaat de wintertijd eigenlijk? Waarom kun je niet gewoon altijd de zomertijd aanhouden? De kinderen staan morgenochtend om 6 uur te springen naast mijn bed omdat ze niet doorhebben dat de klok een uur teruggezet is en het dus niet 7 uur is.

Dit weekend hebben we nog gewoon kunnen genieten van de zomer en van de zomertijd. We hebben gekampeerd en het was zalig weer. S. genoot ook. Hier ligt hij op het strand:

Harmony day op school

Op 21 maart viert Australie harmony day. Deze dag is in het leven geroepen om te vieren dat Australie een multicultureel land is. De boodschap is dat iedereen welkom is in Australie. Misschien iets voor meneer Wilders om naar te kijken.

De dag wordt ook op school gevierd. Om de ouders te plezieren, hebben de leraren bedacht dat de kinderen iets aan moeten trekken uit het land dat ze deze 'term' in de klas bespreken. Voor S. is dat Nieuw Zeeland en J., Zuid Korea. Zucht.

De verkleeddoos ligt vol met piraten- en elfjes kostuums, berenpakken en doktersjassen. Helaas de nationale kostuums van Nieuw Zeeland en Zuid Korea zitten er niet in. Hoe ga ik dat nou weer oplossen?

Morgen moet er ook een 'gold coin' (1 of 2 dollar munt) mee naar school voor het goede doel. En de kinderen mogen iets lekkers meenemen om met vriendjes te delen. Ik ga een paar oerhollandse pannenkoeken bakken. Lekker multicultureel.

Back to school

Vandaag gaan alle kinderen in NSW weer naar school. Sebastiaan begint in jaar 2, en Julia in jaar 1. Op mijn vraag aan Sebastiaan en Julia waar ze het meest naar uitkeken dit nieuwe schooljaar, kreeg ik het antwoord: 'Kids Castle', de naschoolse opvang. Mmmm, erg fijn. Loop ik mij daarvoor iedere dag uit te sloven als professionele thuisblijfmoeder. Dit jaar gaan ze een middag in de week naar de opvang vanwege mijn 1-daagse werkweek.

Julia en Sebastiaan deze ochtend in hun uniform vlak voor school. 

De kinderen hadden sinds 17 december vakantie en moeten deze week in de zindere hitte (iedere dag > 30 graden) weer naar school. De zomer was tot nu toe niet echt warm maar daar is nu, aan het eind van de zomervakantie, dan toch eindelijk verandering in gekomen. Zucht.

Bij het afscheid op het schoolplein zag ik trouwens gek genoeg alleen maar hele blije gezichten, zowel bij de kinderen als bij de ouders. Ik bespeurde hier en daar zelfs een vreugdedansje. Hoe zou dat toch komen?

Sinterklaas en de kerstman: een beetje veel van het goede

Ik vroeg vanochtend aan de Australische dames met wie ik tennis speel hoe het nou zit met de kerstman en of kinderen er echt in geloven. Om de een of andere reden vind ik Sinterklaas geloofwaardiger overkomen dan de kerstman en dat komt uiteraard door mijn Nederlandse 'pro-Sinterklaas' opvoeding. Beide dames keken mij nogal geschrokken aan. Natuurlijk geloven de kinderen heilig in het bestaan van de kerstman! Een van de dames wist mij te vertellen dat kinderen van acht of negen nog geloven. Oeps. Oh wee als onze kinderen blij op school gaan verkondigen dat de kerstman een verzinsel is.

Zelf vind ik het na Sinterklaas wel welletjes met het verzinnen van mooie - onzin - verhalen om de kinderen zolang mogelijk te laten geloven. Ook de vragen ben ik al een beetje beu. Hoe weet de Sint waar wij wonen? Hoeveel zwarte pieten komen er naar Australie? Komt Sinterklaas met het vliegtuig? Mogen we iedere avond onze schoen zetten? Wat voor kleren hebben de pieten aan in Australie? Waar zijn de pepernoten? Zucht.

Vanochtend werd mij duidelijk dat ik na de hele Sinterklaas kermis meteen door mag met de Kerstman gekte. Hopelijk staan beide heren in december niet tegelijk op de stoep. Ik heb nu nog even de tijd om te bedenken hoe ik het verhaal ga brengen. De kerstman als de broer van Sinterklaas? Zouden ze dat geloven?

Update:
Vanavond zaten we aan tafel voor het avondeten en Sebastiaan zegt vol overtuiging:
"Mam, de kerstman bestaat niet. Die is dood".

Houston, we have a problem.

Beelden aan het strand in Sydney

Na twee weken met wind, regen en hagel, ging de halve stad (echt!) vandaag naar 'Sculpture by the sea', een beeldententoonstelling langs het strand van Bondi beach. Dit is wat wij zagen:

The sky is falling

Anaconda

En dit is tenslotte de grote favoriet van Sebastiaan en Julia: uish

.ng

Het beeld heet 'Anguish' en is gemaakt door een Indiase kunstenaar. Om de een of andere reden is het beeld populair bij kinderen. Waarom toch?

Schoolvakanties in Australië

De kinderen hebben deze week en volgende week voorjaarsvakantie. Ik vind het leuk om dingen met ze te doen waar ze normaal niet aan toe komen. Maar ik ben na een dag als vandaag wel helemaal kapot. Het is kwart over negen en ik wil alleen maar slapen, heel lang slapen. 

Vandaag ben ik constant met ze bezig geweest, of eigelijk was het eerder andersom. Ze waren de hele dag met mij bezig. Het is een minuut stil en dan hoor je weer: mama! Tikkeltje vermoeiend. 


Vier terms van vier weken

De vakanties zijn heel overzichtelijk over het jaar verdeeld. De kinderen hebben vier 'terms' van elk 10 weken met daartussen drie keer een vakantie van twee weken (voorjaars- herfst- en wintervakantie) en een zomervakantie van acht weken. De data van de vakanties in NSW staan op deze site. 


Voor kinderen is er van alles te doen tijdens de vakanties. Er zijn verschillende 'kampen' waar kinderen de hele week naar toe gaan om bijvoorbeeld te tennissen of te voetballen. Ik stuur de kinderen deze week elke dag naar zwemles zodat ze wat meer voortgang maken. 

Ook musea zoals het Powerhouse Museum en de nationale parken organiseren tijdens de vakanties activiteiten voor kinderen. Hoewel het er allemaal heel leuk uitziet, wil ik niet al te veel plannen tijdens de vakanties. De kinderen maken lange dagen op school. Ze gaan vijf dagen in de week naar school van half 10 tot half 4 en hebben geen woensdagmiddag vrij. Het is fijn voor ze als ze nu even niets hoeven, behalve zwemmen dan. 


Volgende week gaan we echt op vakantie maar daarover later meer. Nu ga ik slapen, heel lang slapen.. Tot morgenochtend heel vroeg als de kinderen weer wakker zijn. 

Engels leren in Australie

Op de middelbare school heb ik net als iedere Nederlander Engels geleerd. Hoe dat toen ging weet ik eigelijk niet meer. Volgens mij was het vooral een kwestie van woordjes leren en teksten lezen en luisteren en proberen te begrijpen waar het over ging. De grammatica ging vooral over de zinsbouw. Toch? Heel erg dat ik dat eigelijk helemaal niet meer weet.

Nu met twee kleine kinderen zie ik hoe je Engels op een hele andere manier kan leren. De kinderen leren bijvoorbeeld het verschil tussen een harde 'c' en een zachte 'c'. De 'c' in cat is bijvoorbeeld een harde 'c' en die in cent is een zachte 'c'. Ook leren ze over twee klinkers die naast elkaar staan. Daar hebben ze zelfs een rijmpje voor: 'when two vowels go out walking the first one does the talking' (als twee klinkers aan de wandel gaan, voert de eerste klinker het woord). Ofwel, als je een woord hebt als 'read' spreek je de 'e' alleen uit en niet de 'a'. Dit YouTube filmpje gaat daarover.

Two vowels go out walking.

Een groot verschil met Nederland is de nadruk die de scholen hier leggen op spelling en fonetiek (=hoe het woord klinkt). Julia krijgt in haar kleuterklas al hele reeksen met woorden 'magic words' of 'sight words' voor de kiezen die ze direct moet kunnen herkennen zonder ze echt te lezen. Daardoor kunnen kinderen later veel sneller lezen, zeggen de experts.

Julia is nu bezig met woorden als 'another', 'found', 'three' en 'white'. Je merkt nu al dat als ze een boekje leest ze totaal geen moeite heeft met het lezen van haar 'sight words'. Die herkent ze meteen en daardoor leest ze al best wel vlot.

Op Nederlandse scholen werken ze ook met 'sight words' maar volgens mij in mindere mate dan hier en zeker niet in de kleuterklassen.

Goed kunnen spellen vinden Australiers heel belangrijk. Ze organiseren zelfs speciale spellings-wedstrijden. Kinderen van de school hebben onlangs meegedaan aan de 'Premier's Spelling Bee' wedstrijd. Daar doen alle openbare scholen in NSW aan mee. In november is de grote finale. Spannent!

Lid worden van de Nippers

Sydneysiders zijn onder meer gek op hun stad vanwege het strand. In totaal zijn er maar liefst 50 (!) stranden waar je uit kan kiezen. We komen weekenden te kort! Nu de zomer er aan komt en het voetbal en rugbyseizoen - bijna (dit weekend zijn de grote finales) - is afgelopen, is het voor veel mensen weer tijd voor het strand.

Vooral de reddingsclubs (life savings clubs) zijn erg populair. Ieder strand heeft zijn eigen reddingsclub waar je lid van kunt worden. De Reddingsclub van Bondi Beach, opgericht in 1907, is de oudste ter wereld.

Vanochtend heb ik de kinderen ingeschreven voor de Nippers. Dat is een programma speciaal voor kinderen tussen de vijf en 13 jaar om ze te leren hoe ze veilig in zee kunnen zwemmen en -uiteraard- surfen.

Op de zondagen dat we in Sydney blijven, staan we deze zomer dus om stipt negen uur op het strand. Wat een opgave! De koffie zal lekker smaken.

De Nippers oefenen op het strand.

Zo ging het er vroeger aan toe. 

Ons dorp

Ook al woon ik nu aan de andere kant van de wereld, ik ben in mijn hoofd toch altijd bezig met dingen die ik van vroeger uit Nederland ken.

Zo vind ik het leuk om op zaterdagochtend met de kinderen naar het 'dorp' te gaan. Ik blijf het stug over het 'dorp' hebben als ik het over de winkels heb omdat ik dat gewend ben van vroeger. 

Dan vraag ik bijvoorbeeld: 'gaan jullie mee naar het dorp?' Ze kijken mij dan verbaasd aan want hier is helemaal geen dorp. Waar wij wonen is een winkelcentrum dat er nogal nieuw uitziet met onder andere een supermarkt, twee slagers, postkantoor, groenteboer, apotheek en een paar restaurants en kledingzaken. Het lijkt alleen in de verste verte niet op mijn dorp van vroeger. Daarom moet ik er maar over ophouden. Om met de woorden van Wim Sonneveld te spreken: 'Dat dorp van toen het is voorbij.'  

De tijd zal leren waar de kinderen later vertrouwd mee zullen zijn. Ze zijn nog zo klein en hebben al in drie landen gewoond. Hoe gaan zij zich hun 'dorp' herinneren? 

Vaderdag vieren in Australie

In Australie wordt vaderdag gevierd op de eerste zondag van september. Vandaag dus. Ik weet eerlijk gezegd niet waarom ze het hier in september vieren in plaats van in juni zoals in Nederland. Misschien is dat omdat het in juni winter is en het dan te koud is voor de voor de hand liggende 'vaderdag barbie'.

Eigenlijk is het iedere dag vaderdag in Australie. Australia is namelijk echt een mannenland met veel  'mannen-dingen' zoals de  outback, footy (rugby), 4WD, boten, vissen, surfing en barbequen. Alles draait om de 'blokes' en de 'dudes'. Je ziet het verschil als je kijkt naar de Australische versie van 'Boer zoekt vrouw' (The farmer wants a wife), die boeren zien er al een stuk stoerder en macho uit dan de Nederlandse boeren.

Marcel 'vierde' vaderdag niet alleen vandaag maar ook gisteren. Gisterenochtend om half zeven  kwamen de kinderen blij de kamer binnen met ontbijt (cornflakes) en de cadeautjes: een koffiebeker met superdad erop en een 'dad bbq king' barbequeschort. Die cadeautjes hadden de kinderen gekocht bij de 'Fathersday Stall' op school. Dat is iets wat veel scholen hier doen. Alle kinderen nemen een cadeautje mee naar school van rond de 5 dollar voor de 'Fathersday Stall'. De donderdag voor vaderdag krijgen de kinderen 5 dollar mee naar school en daarvoor kunnen ze dan een van de cadeautjes uitkiezen. De 5 dollar is voor de school die daarmee geld inzamelt om bijvoorbeeld nieuwe boeken te kopen.

Kinderverjaardag in Sydney

Hoe druk kun je zijn met de verjaardag van een vijfjarige? Nou, heel druk. En dat tegen wil en dank want ik wil er helemaal niet druk mee zijn. Het kind wordt vijf, daarvoor hoef je niet dagen in de weer te zijn, zou ieder rationeel mens denken. Helaas liet ik mij weer te veel meeslepen en stond het hele weekend in het teken van Julia haar verjaardag.

We hebben het op Australische wijze gevierd met een picnic in het park. Het was maar klein want we hadden maar een paar mensen uitgenodigd. Toch heb ik het gevoel dat ik de hele zaterdag druk was met boodschappen doen, cadeautjes kopen, etc. Ik was 's avonds helemaal afgepeigerd. Marcel was tot een uur 's nachts bezig met het bakken van de taart.

Verjaardagen vieren in het park is hier heel populair. Toen wij om half 11 in het park aankwamen, bleken bijna alle tafels al bezet te zijn voor andere feestjes. Australiers zijn vroege vogels, ook op zondag, en je moet dus echt vroeg uit de veren als je als eerste in het park wil zijn. Dit is een wijze les voor de volgende keer.

Aankomende zaterdag is het weer gekkenhuis want dan heeft Julia een partijtje met 10 meisjes. Omdat het bezighouden van grote aantallen kinderen niet mijn sterkste kant is, heb ik een professionele 'fee' ingehuurd. Jawel, die bestaan. Ze woont alleen niet in het bos maar gewoon ergens in een huis in de stad. Zij komt de dames in een mooie jurk 1,5 uur lang bezighouden met liedjes en spelletjes terwijl ze rondzwaait met haar toverstokje.

Omdat ik er zo druk mee was dit weekend, had ik weinig zin meer in het regelen van een traktatie om uit te delen op school. Julia is nog klein dus ik dacht dat ik er wel mee weg kon komen. Helaas. Toen ik vanochtend wegreed bij school zag ik een moeder lopen met een schaal met mooi versierde roze cupcakes. Het is de moeder van een meisje uit Julia haar klas dus die gaat het ook zien. S...! Haar reactie? Dat mag je zelf raden. Ik verwacht dat ik vanmiddag alsnog naar de winkels kan gaan om een traktatie voor Julia te kopen voor morgen op school.

Van

Start van het Australische Rugby seizoen

Dit is een hele belangrijke week voor de sport in Australie want het Rugby seizoen begint. Mensen scheren hun hoofd kaal of ze doen andere gekke dingen om hun team te steunen zoals het nemen van tatoeages.

Ik ben nooit een fan geweest van rugbie maar dat is veranderd nu ik een zesjarige zoon heb. Ik weet heel weinig van Rugby maar ik heb altijd het idee gehad dat het een sport is met weinig regels en veel rennen. Perfect voor Sebastiaan!

De afgelopen weken hebben de lokale rugby-verenigingen geadverteerd op school om spelertjes te zoeken voor hun jongste teams. Vanmiddag ga ik met Sebastiaan naar een try out training van 1,5 uur. Ik hoop maar dat hij het leuk vindt. Als dat zo is dan krijgt hij van mij een tatoeage.

Ik hoef mij niet druk te maken om blessures. De kleintjes spelen 'Walla Rugby' en dan mag je niet tackelen. Hoe zit het met knuffelen en omhelzen? Dat is iets waar Sebastiaan heel goed in is zoals sommige mensen weten.

Kinderen en compost

Vandaag gingen beide kinderen naar school. De afgelopen weken bestond mijn leven alleen maar uit de kinderen. Ik had niet echt tijd om mij op andere dingen te concentreren. Zonder de kinderen moet ik andere dingen vinden om mijzelf bezig te houden. Wat doen 'moeders-die-net-in-Australie-zijn-gearriveerd' op een eerste dag zonder kinderen? Ze maken de compostbak leeg.

Daar ben ik het afgelopen uur heel druk mee geweest. Ik was in ieder geval lekker productief bezig en je blijft in beweging. Ik ontdekte een paar witte wormen in de bak maar die zijn nu dood. Ik moest de bak leegmaken omdat we er vorige week een boel lange wortels van planten in hadden gegooid. Ik las ergens dat dat niet goed is omdat ze niet goed rotten. Ik had er ook andere dingen in gegooid zoals eierschillen en brood maar dat is allemaal weg. Hebben de wormen het opgegeten?

We moeten echt aandacht gaan besteden aan onze tuin. Als ex-appartement-bewoners valt het tuinonderhoud nog niet mee. Twee weken geleden zijn we hier komen wonen en het gras is nu al op sommige plekken bruin. Ook een paar van de planten staan er niet meer zo florisant bij.

Voor de kinderen maken we een groentetuintje. Vorige week hebben we tomaten en paprika zaadjes in potjes gedaan en dat zijn nu al kleine plantjes van ongeveer 2 centimer. Hopelijk kunnen we over een paar weken groenten uit eigen tuin eten.

Ik ben trouwens erg blij met de keuze van ons huis en straat. Het blijkt dat al onze buren 18 jarige dochters hebben die maar wat graag willen oppassen. Hiep hoi! Vanavond gaan we voor het eerst sinds ik in Australie ben uit eten. Daar heb ik erg veel zin in.

Schooluniformen

In Australie kunnen kinderen niet naar school zonder uniform. Vandaag moest ik naar de winkel om schooluniformen voor de kinderen te kopen. Het hoort allemaal bij de Australische manier van leven, denk ik maar.

Er zijn maar enkele scholen waar een uniform niet verplicht is. Op de Castle Cove school zijn de uniformen donkerblauw. Niet echt een vrolijke kleur voor kinderen. In India noemen ze dit geloof ik een Engelse kleur in tegenstelling tot de vrolijke Indiaase kleuren.

Als Nederlander had ik nooit kunnen denken dat ik mijn kinderen ooit in uniform naar school zou sturen. Ik denk niet dat het in positieve zin bijdraagt aan hun ontwikkeling. Het is erg praktisch want je hoeft nooit meer moeilijke discussies te voeren over wat de kinderen naar school aan willen. Maar hoe staat het met de ontwikkeling van een eigen smaak. Kinderen zijn gewoon niet hetzelfde. Kleding is voor kinderen een belangrijke manier om zich te uiten. Als ze dat niet kunnen, gaan kinderen op zoek naar andere manieren om zich te uiten. En dat gebeurt dan niet altijd in positieve zin.

Ik ben blij dat mijn zesjarige erg content is met zijn uniform. Ik denk niet dat hij zich realiseert dat iedereen er morgen hetzelfde uit zal zien. In Nederland droeg Sebastiaan een feloranje winterjas. Het was altijd erg makkelijk om hem terug te vinden. Dat zal anders zijn als alle jongen er 100% hetzelfde uitzien.

Buurtzwembad

Als je in Sydney woont, is het nooit moeilijk om dichtbij huis een plek te vinden waar je kan zwemmen. Dit is fijn want met 41 graden is het vandaag de heetste dag in vier jaar!

Vanochtend ontdekten wij vijf minuten rijden van ons huis de ´Northbridge Baths. Het is een zeer kindvriendelijk zwembad voor zwemfanaten. Een van de vaders wees ons er vriendelijk op dat het voor de kinderen beter is om een Australisch zwemshirt met lange mouwen te dragen want ´de zon in Europa is anders´. Ik rende al de hele tijd achter de kinderen aan met zonnenbrand maar blijkbaar is dat niet voldoende.

Het -natuur- zwembad ligt in een mooie baai met uitzicht op mooie groene heuvels. Er is een ondiep deel voor de kinderen met een strandje en een serieus deel voor volwassenen waar je baantjes kan zwemmen. De dag begint hier duidelijk heel vroeg. Op het aankondigingenbord las ik dat het ´senior zwemteam´ start om 6 uur s´ochtends!

Sebastiaan was helemaal opgetogen vanwege alle vissen die in het bad rondzwemmen. Vissen is - helaas - niet toegestaan. Een speciale activiteit die je daar kan doen is ´kayak fitness´. Dat moeten we maar een keer proberen.

Wat wil je nog meer op een warme dag.. Ah, ik vergeet te melden dat ze er ook hele lekker cappucino maken.