Kamperen bij Sydney

Voor een echt Australisch bush-avontuur hoef je maar een uurtje te rijden. Afgelopen nacht stonden we met onze camper trailer in het Cattai National Park. Dat ligt ongeveer 55 kilometer van Sydney. Ik geef toe, echt bush kamperen was het niet want ze hebben er warme douches. Maar het komt wel in de buurt. Je moet bijvoorbeeld zelf je drinkwater meenemen.

Kamperen in de nationale parken is eigelijk veel leuker dan op een gewone camping, vooral in het weekend. Op een gewone camping moet je op zondagochtend om 10 uur weg zijn. Dat is veel te vroeg voor ons. Op de camping in de nationale parken kun je de hele dag blijven staan als je wilt. Dat is met name fijn als je maar een nacht kampeert.

De camping in het Cattai National Park is super voor kinderen. Er staan barbeques waar je een vuur op kunt maken. Julia en Sebastiaan konden hun lol op met de Marshmallo's. Julia weet nu ook dat ze de stok met de marshmello niet meteen vanuit het vuur in haar mond moet stoppen.

Op de camping werden we gezelschap gehouden door tientallen kangaroes. Toen we aankwamen en ik uit de auto stapte werd ik chagerijnig omdat ik dacht dat overal hondenpoep lag. Ik bedacht mij echter dat dat helemaal niet kan omdat het een nationaal park is. Aha. Het was geen hondenpoep maar kangaroe-poep. Vreemd eigenlijk dat ik dat veel minder erg vind dan hondenpoep.  Het is toch allebei poep.

Behalve wij stonden er een grote groep padvinders en een groep met vaders en kinderen van een school. De vaders waren typisch Australisch. Zaterdagavond konden we via een luide autoradio (of tv dat weet ik niet) meegenieten met de footie (rugby) finale en een generator. Het is namelijk 'finals season', het einde van het rugby seizoen, en dan is iedereen helemaal rugby-gek. Het deed mij deugd dat ik iemand s'ochtends hoorde zeggen dat zijn accu was leeggelopen door het luisteren naar de radio. Haha.

Volgend weekend gaan we denk ik niet kamperen (al wordt het wel erg mooi weer). De week erna gaan we 10 dagen op pad met de camper trailer. Dan gaan we op pad voor het ruigere werk. Daarover later meer.

Als je je verveelt, dan kun je dit nog lezen op de blog "stuff white people like" over kamperen. Heel herkenbaar. Wel in het Engels (sorry!).

Weekend in Sydney

Hoera het is weekend! Ondanks dat ik niet werk blijf ik toch een weekend gevoel houden (misschien omdat ik stiekem toch best druk ben geweest). Op de een of andere manier is ook deze week weer voorbij gevlogen.

Tot dusverre is het mij gelukt om 18 stukjes te schrijven voor deze bloguitdaging. Ik ben daarmee al weer over de helft. Applaus voor mezelf. Dan blijkt maar weer dat er toch meer te schrijven valt over ons leven in Sydney dan ik dacht. In India struikel je bij wijze van spreken over de onderwerpen en in Sydney moet je er echt naar zoeken. Veel dingen zijn gewoon te gewoon en daarom niet echt interessant.

Ik merk dat veel stukjes over dieren gaan. Ik kan een nieuwe vaste rubriek beginnen: "bij ons op de ballustrade". Dit zijn de inzendingen van deze week:

Vanmiddag zag ik voor de eerste keer 'Lorre' op de ballustrade zitten.  Vroeg in de ochtend vliegen deze papegaaien met veel gekrijs over het huis. Overdag zie je ze eigelijk niet behalve vandaag dan.

Op donderdag om 5 uur zaten er plotseling zes kookaburra's op de ballustrade. 

Nog een week en dan hebben de kinderen twee weken voorjaarsvakantie. Ja, jullie lezen het goed. Het is lente hier en daar gaan we de komende vakantie van genieten. De tweede week van de vakantie gaan we met de camper trailer op stap maar daarover later meer.

Morgen gaan we weer een nachtje kamperen, net als vorige week. Maar nu gaat er een heel dik dekbed mee. Ik ga het niet meer koud hebben en Julia blijft in haar eigen bed liggen.

Kamperen in de vrieskou in de Blue Mountains

Tjonge, jonge, wat heb ik het afgelopen nacht koud gehad. Misschien is kamperen in de Blue Mountains in september toch niet zo'n goed idee. Het is lang geleden dat ik het echt zo koud had. Vooral mijn voeten. Die voelde ik bijna niet meer. Ik had zo'n goedkoop blauw dekentje van de IKEA die ik over mijn slaapzak kon leggen maar daar had ik niets aan want die gleed telkens van mij af.

Midden in de nacht - voor mijn gevoel lag ik toen al uren wakker - hoorde ik J. heel zachtjes 'mama, mama' roepen. Ik vraag mij twee dingen af: waarom vraagt ze altijd naar mij en niet naar haar vader en waarom ben ik altijd degene die het hoort. M. 'slaapt' lekker door of doet alsof zijn neus bloed.

Plotseling zag ik J. in het donker het trappetje opkomen zonder slaapzak. Ik wilde niet dat iedereen wakker maken en daarom trok ik haar naar mij toe en stopte haar bij mij in mijn slaapzak. Plek zat, toch? Al snel steeg de temperatuur in mijn slaapzak een paar graden en kreeg ik het zowaar iets warmer. Helaas is J. niet lang genoeg om ook mijn voeten warm te krijgen. Die bleven steenkoud.

Compleet geplet tussen M. en J. in probeerde ik wat te slapen. Dat viel niet mee. Vannacht kwam ik erachter dat er een hobbel zit in de vloer van de camper-trailer precies op de plek waar ik lig. Dus telkens als ik mij omdraaide hoorde ik (en voor mijn gevoel de hele camping) 'bonk, bonk'. Als ik mij helemaal omdraaide van de ene naar de andere zij hoorde ik dat geluid vijf maal. Heel irritant en daarom bleef ik maar doodstil liggen.

Dan is het plotseling kwart over zeven en is het licht buiten. Het was zowaar aangenaam warm in de camper trailer en in mijn slaapzak. Met een lekkere kop koffie in het zonnetje buiten was ik de afschuwelijke nacht al snel vergeten.

Op de camping hadden we gisteren telefoon-bereik maar ik kon geen stukje uploaden voor de blog vanwege mijn ijskoude handen. Met die kleine toetsen op de telefoon werkt dat dan niet. Helaas voor de 30 dagen blog uitdaging. Het wordt nu een 29 dagen uitdaging.

Kamperen met onze camper trailer

Onze All Terrain Camper Trailer staat al bijna twee maanden klaar voor vertrek en morgen gaan we hem dan eindelijk achter de auto hangen. Al een paar weekenden hadden we ons - voorzichtig - voorgenomen om te gaan kamperen maar telkens was het toch weer te koud. Nu is het weer eindelijk goed genoeg en zijn we er helemaal klaar voor.

Morgen eerst nog een grote zak hout halen om een kampvuur te maken. 'S avonds is het toch nog aan de koude kant en dan is het een goed idee om een vuurtje te maken. Kampvuur, marshmallos, we zien het helemaal zitten en de kinderen uiteraard ook.

Camper trailers zijn erg populair in Australie. Rondom Sydney heb je veel campings waarvoor je niet ver hoeft te rijden. Dit zijn vaak campings in de nationale parken zoals bijvoorbeeld de Blue Mountains.

Wat is nu eigelijk het verschil tussen een Australische off road Camper Trailer en een Nederlandse vouwwagen? Australiers hebben een overlevingsinstinct en dat zie je terug in de camper trailers. Met de gemiddelde camper trailer kun je minstens een maand in de outback overleven zonder dat je veel aan luxe hoeft in te leveren.

Het liefst moet de camper trailer ook overal mee naar toe kunnen. En dan bedoel ik ook echt overal. Kijk maar naar dit filmpje op YouTube. Dit is ook een leuke. En dan vinden mannen het gek dat vrouwlief liever niet mee gaat.

Morgen voor vertrek toch nog maar even kijken of alles goed vast zit.

Ik weet niet of we morgen mobiel bereik hebben op de camping. Ik neem mijn laptop niet mee maar als ik mobiel bereik heb, kan ik via mijn telefoon iets op de blog zetten. Zo niet, dan wordt het zondag.