Showing posts with label Dingen die ik mis. Show all posts
Showing posts with label Dingen die ik mis. Show all posts

Thursday, June 30, 2011

Verschillen Australië en Nederland

Nederland voelt altijd weer een beetje onwerkelijk. Ik ben een tijd weggeweest, maar Nederland is meteen weer zo gewoon. Het voelt net alsof ik helemaal niet aan de andere kant van de wereld woon.

Ik merk wel dat ik continu op zoek ben naar dingen die anders zijn. Dat was een stuk gemakkelijker toen ik nog in India woonde. De verschillen tussen Australië en Nederland zijn een stuk minder spannend. Toch heb ik er een paar gevonden.

Hard rijden
Met stip op nummer een staat het harde rijden. Als je in Australië de maximale snelheid rijdt (max. 110 km per uur), rij je hard en haal je iedereen lachend in. Niet in Nederland. Hier hangt er binnen de kortste keren een klever achter je auto. Wat is dat irritant zeg! Het nieuws over de proef met 130 km zones vind ik dan ook erg vreemd. Heel Nederland rijdt toch al 130 km per uur op de snelweg. Wie proberen we hier nou voor de gek te houden? Ik weet zeker dat als ik straks 130 kilometer per uur rij, auto’s mij ook weer van alle kanten voorbij scheuren.

Koffie
Op nummer twee staat de koffie. Bah! Wat is die hier vies. Koffie maken is een vak op zich en de Australiers zijn erg goed in. In Sydney kun je alleen met een 'barista' diploma in een koffieshop werken. Lees over de koffiegekte in Sydney dit artikel over 'purists barista's' die weigeren suiker en melk in de koffie te doen omdat ze dan geen 'perfecte kop koffie' kunnen maken. Ik ben pas een week in Nederland en misschien had ik gewoon pech met de koffie. Het lokale zwembad en de speeltuin zijn misschien niet de plaatsen waar ik goeie koffie moet verwachten. Maar toch, ik had gehoopt op beter.

Zonnebaden
Op nummer drie staat het zonnebaden. In het zwembad zag ik mensen pal in de zon liggen op het heetst van de dag. In Australië is dat echt uit den boze vanwege de hoge UV straling. Zelf heb ik nu altijd zonnebrand op zak en laat ik het uit mijn hoofd om in de zon te gaan liggen bakken.

Wordt vervolgd, want er zijn vast meer verschillen te vinden ...

Tuesday, May 10, 2011

Bellen met Australië


Toen ik klein was hadden we thuis alleen een vaste telefoonlijn. In de woonkamer stond nog zo’n hele grote zware zwarte telefoon met een draaischrijf. Ik weet ook nog dat we in het begin nog zo'n ouderwets kort telefoonnummer hadden van vijf cijfers. Later kwamen daar meer  cijfers bij. 

We hadden ook maar 1 telefoonlijn. Als de lijn bezet was hoorde je piep, piep, piep en verder niets. De ontvanger van het telefoontje hoorde niet dat nog iemand probeerde te bellen en je kon niemand in de wacht zetten. Berichten inspreken? Heus niet.

Zelf belde ik nooit naar het buitenland maar ik weet nog dat mijn ouders met feestdagen naar mijn oom en tante in Nieuw Zeeland belden. Dat gesprek moesten ze dan bij een telefoniste in Nederland aanvragen. Na een tijdje wachten, werden ze dan teruggebeld en kregen mijn ouders mijn oom en tante aan de lijn. Vanwege de vertraging op de lijn verliepen de gesprekken niet heel soepel.  

Als ik aan de kinderen probeer uit te leggen hoe het vroeger ging met telefoneren dan kijken ze mij aan alsof ik een grote grap vertel.

Wij zijn nu een paar jaar verder. Iedereen die wil, kan een '020' nummer in Nederland bellen om mij, 21.000 kilometer verderop in Sydney te kunnen bereiken. Op de telefoonrekening is dan niet terug te zien dat je naar het buitenland belt. Het staat op de rekening als een lokaal telefoontje. 

Als ik niet opneem, kun je een berichtje achterlaten en dan bel ik terug. Als je mij via de Skype belt in  Australië , en ik  heb mijn laptop niet aan, dan schakelt Skype automatisch over op mijn mobiele telefoon, waar ik ook ben. Ik kan een foto nemen op straat, en die meteen met mijn telefoon doorsturen naar Nederland. Ik kan een video opnemen en die opsturen of publiceren op het internet waar iedereen de video meteen kan bekijken.

Dit heeft het expatleven een stuk gemakkelijker gemaakt vergeleken met 30 jaar geleden. Australië ligt nog steeds een roteind van Nederland vandaan maar dankzij alle nieuwe technologie is het wel een stuk makkelijker om contact te houden.

Ik ben erg benieuwd naar de volgende stap. Als je kijkt wat er in de afgelopen 30 jaar al is veranderd dan moeten we straks op een totaal andere manier contact kunnen houden.  Verschijnen we straks levensecht in 3D op een videoscherm als we bellen?  Een Imax belevenis in de woonkamer? Ik hoop het.



Tuesday, June 22, 2010

Het is donker buiten

Ik wil niet depressief lijken maar ik heb nu toch een beetje het "donkere dagen voor kerstmis" gevoel. In Sydney zijn de dagen erg kort. Vandaag was het om tien voor vijf al donker. Dat is toch wel even slikken.

Ik weet hoe lekker het is om deze periode in Nederland te zijn. Zeker nu het mooi weer wordt. Zelfs in december, als het hier zomer is, dan nog zal het niet zo lang licht blijven. Als je het hebt over dingen die ik mis, dan staan de lange zomeravonden hoog op de lijst.

Vanaf nu zullen de dagen alleen maar langer worden en dat is fijn. Ik zie weer een beetje licht aan het eind van de tunnel. Rond de langste dag in december, gaat de zon pas om acht uur onder. Daarmee zijn de dagen niet zo lang als in Nederland in de zomer maar het komt een klein beetje in de buurt.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...