Sydney Vivid festival 2011

Dit jaar geen foto's maar een kort filmpje van het Sydney Vivid festival.



Dit zijn mijn foto's van Sydney Vivid van vorig jaar.

4wd rijden op de zandduinen van Stockton Beach

Gisteren stond er weer een typisch Australisch mannenuitje op het programma: off roaden bij Stockton beach. Stockton Beach ligt op 2 uur rijden boven Sydney. Het is een waar 4wd - en mannen - paradijs. Alleen in dit land kun je 30 kilometer met een grote auto over het strand rossen.

Het zand was een stuk losser dan op Fraser island en we konden een paar keer niet verder rijden. Gelukkig zijn er altijd een paar stoere Aussies in de buurt met een Ute (=typische Australische wagen met een open bak) die niet-zo-handige Nederlands uit willen graven. Oeps.

Een paar van de zandduinen waren iets te hoog gegrepen voor onze Prado. Marcel genoot zichtbaar van het geploeter door het zand van onze arme auto (of deed net alsof). Ik iets minder.

Onderweg zijn we even gestopt bij 'Tin City'. Een bizar klein stadje verscholen tussen de zandduinen. Het is het perfecte decor voor de film Mad Max. Er zijn ook een paar scenes voor de film opgenomen. Tin City is gebouwd in de jaren 30 tijdens de crisis en er wonen nu nog steeds mensen. Bizar! De overheid is er niet al te blij mee en probeert het stadje weg te krijgen. Dat lukt niet erg want de bewoners hebben een 99 jarige lease. De mensen wonen er dus legaal. Hier is meer te lezen over Tin City (in het Engels).

Harmony day op school

Op 21 maart viert Australie harmony day. Deze dag is in het leven geroepen om te vieren dat Australie een multicultureel land is. De boodschap is dat iedereen welkom is in Australie. Misschien iets voor meneer Wilders om naar te kijken.

De dag wordt ook op school gevierd. Om de ouders te plezieren, hebben de leraren bedacht dat de kinderen iets aan moeten trekken uit het land dat ze deze 'term' in de klas bespreken. Voor S. is dat Nieuw Zeeland en J., Zuid Korea. Zucht.

De verkleeddoos ligt vol met piraten- en elfjes kostuums, berenpakken en doktersjassen. Helaas de nationale kostuums van Nieuw Zeeland en Zuid Korea zitten er niet in. Hoe ga ik dat nou weer oplossen?

Morgen moet er ook een 'gold coin' (1 of 2 dollar munt) mee naar school voor het goede doel. En de kinderen mogen iets lekkers meenemen om met vriendjes te delen. Ik ga een paar oerhollandse pannenkoeken bakken. Lekker multicultureel.

Beelden aan het strand in Sydney

Na twee weken met wind, regen en hagel, ging de halve stad (echt!) vandaag naar 'Sculpture by the sea', een beeldententoonstelling langs het strand van Bondi beach. Dit is wat wij zagen:

The sky is falling

Anaconda

En dit is tenslotte de grote favoriet van Sebastiaan en Julia: uish

.ng

Het beeld heet 'Anguish' en is gemaakt door een Indiase kunstenaar. Om de een of andere reden is het beeld populair bij kinderen. Waarom toch?

Lid worden van de Nippers

Sydneysiders zijn onder meer gek op hun stad vanwege het strand. In totaal zijn er maar liefst 50 (!) stranden waar je uit kan kiezen. We komen weekenden te kort! Nu de zomer er aan komt en het voetbal en rugbyseizoen - bijna (dit weekend zijn de grote finales) - is afgelopen, is het voor veel mensen weer tijd voor het strand.

Vooral de reddingsclubs (life savings clubs) zijn erg populair. Ieder strand heeft zijn eigen reddingsclub waar je lid van kunt worden. De Reddingsclub van Bondi Beach, opgericht in 1907, is de oudste ter wereld.

Vanochtend heb ik de kinderen ingeschreven voor de Nippers. Dat is een programma speciaal voor kinderen tussen de vijf en 13 jaar om ze te leren hoe ze veilig in zee kunnen zwemmen en -uiteraard- surfen.

Op de zondagen dat we in Sydney blijven, staan we deze zomer dus om stipt negen uur op het strand. Wat een opgave! De koffie zal lekker smaken.

De Nippers oefenen op het strand.

Zo ging het er vroeger aan toe. 

Fietsen en eten tegelijk

'Wow! Laten we veel lawaai maken door met onze fietsbel te rinkelen!', riep een meisje blij bij de start van de 'Ride-on-Dinner' fietstocht door Surry Hills in Sydney. Help! Toen ik dat hoorde, dacht ik even dat ik met een schoolreisje mee was. Gelukkig gaf niemand gehoor aan haar oproep en hoefde ik mij niet al te opgelaten te voelen.

De eerste 'Ride-on-Dinner' in Sydney was georganiseerd door een kunstenaarsorganisatie om het fietsen in de stad te promoten. De 60 deelnemers kwamen vooral uit de alternatieve hoek. Zo was er onder meer een meisje uit Hong Kong met een mooi versierde regenboogfiets. Marcel knoopte een praatje met haar aan en tot zijn verbazing begon ze spontaan te zingen toen hij haar iets vroeg. Ook maakten we kennis met Micky, een 'guerilla urban gardener' (guerilla stads-tuinier). Blijkbaar is dat ook een beroep. Micky legde uit dat ze illegale tuintjes aanleggen in de stad op plekken waar toch niets gebeurd. Onze guerilla tuinman vertelde verder dat hij een tv show heeft gemaakt en dat klopt inderdaad. Zie de website.

De organisator van de fietstocht, Anthony Hamilton-Smith, komt uit Melbourne en is kok en industrieel ontwerper. Hij heeft een bakfiets gemaakt met een rijdende keuken. Hij noemt het zelf zijn 'slow kitchen'. Hij vroeg zich nog af of hij de bakfiets in Nederland zou kunnen verkopen maar ik geef hem weinig kans. Volgens mij bestaat er in Nederland helemaal niet zo'n 'buiten-eet-cultuur' als in Australie. Het regent er gewoon te vaak. In Melbourne is trouwens al vaker een 'Ride-on-Dinner' georganiseerd. Dit is de website van de organisator.

Tijdens de tocht reden we door de wijken Surry Hills en Redfern, even onder Darling Harbour. Surry Hills is redelijk trendy en hip. Redfern is duidelijk een minder ontwikkelde buurt met veel sociale woningbouw. Je ziet er zelfs een paar woontorens, een zeldzaamheid in deze stad.

Het fietsen stelde niet veel voor. Ik denk dat we hooguit drie kilometer hebben gefietst. Voordeel is dat je er geen zadelpijn van krijgt. Tijdens de tocht waren drie stopjes ingelast waar we iets konden eten uit de 'slow kitchen' en iemand vertelde over de buurt. Op het eind van onze 'monster-rit' stopten we bij een sociale fietswerkplaats waar deelnemers zelf een band mochten plakken. Dat klusje liet ik graag aan mij voorbijgaan.

Dit is het eerste Sydney evenement waar we aan meedoen. Met de komst van de lente staan er meer originele activiteiten op het programma. We hebben ons onder andere ingeschreven voor 'Breakfast on the Bridge' op zondag 10 oktober. Op die dag wordt de Sydney Harbour brug afgesloten voor al het verkeer voor een massale picknick. De gemeente bedekt de brug voor de gelegenheid met graszoden dus je hoeft je picknick-kleedje niet op het asfalt te leggen. Subliem! Er passen maar 6,000 mensen op de brug en daarom moet je je eerst registreren voor een loting. Duimen maar dat ze ons inloten!

There is nothing like Australia

Door de crisis komen minder buitenlandse toeristen naar Australie en daarom doet de Australische VVV hard haar best om het lokale toerisme te promoten. Bij de start van de campagne 'There is nothing like Australia' in april werd Aussies gevraagd om een foto in sturen van hun favoriete vakantieplek met een korte omschrijving erbij.

Vandaag zat er een bijlage bij de krant met een paar van de foto's. Genoeg inspiratie voor de vakantie! Op de speciale website www.nothinglikeaustralia.com.au kun je nog veel meer foto's zien. 29.000 in totaal! Je kunt de foto's openen door op de grote kaart van Australie te klikken.

Onze foto's staan er niet bij. Maar als we hadden meegedaan dan was dit mijn inzending geweest:

There is nothing like riding on the beach on Fraser Island! 

Start van het Australische Rugby seizoen

Dit is een hele belangrijke week voor de sport in Australie want het Rugby seizoen begint. Mensen scheren hun hoofd kaal of ze doen andere gekke dingen om hun team te steunen zoals het nemen van tatoeages.

Ik ben nooit een fan geweest van rugbie maar dat is veranderd nu ik een zesjarige zoon heb. Ik weet heel weinig van Rugby maar ik heb altijd het idee gehad dat het een sport is met weinig regels en veel rennen. Perfect voor Sebastiaan!

De afgelopen weken hebben de lokale rugby-verenigingen geadverteerd op school om spelertjes te zoeken voor hun jongste teams. Vanmiddag ga ik met Sebastiaan naar een try out training van 1,5 uur. Ik hoop maar dat hij het leuk vindt. Als dat zo is dan krijgt hij van mij een tatoeage.

Ik hoef mij niet druk te maken om blessures. De kleintjes spelen 'Walla Rugby' en dan mag je niet tackelen. Hoe zit het met knuffelen en omhelzen? Dat is iets waar Sebastiaan heel goed in is zoals sommige mensen weten.

Sport

Na drie maanden ben ik eindelijk weer begonnen met tennis. Ik dacht al dat de kwaliteit van de lessen hier beter zou zijn dan in Australie en dat is ook het geval. Ik kon altijd erg goed opschieten met de twee coaches in Mumbai, Deepakh en Deepakh, maar hier kan ik meer leren. De tennisschool ligt precies tussen de school van de kinderen en thuis is. Als een echte tennismoeder gekleed in een 'coole' tennis-outfit, kan ik de kinderen naar school brengen en dan om half 10 tennis spelen. Waarom wilde ik ook al weer werken?


Ik deed vandaag mee aan een tennis training voor dames. Ik ben niet de enige. Ik telde 10 andere courts waar kleine groepjes aan het spelen waren. Na 20 minuten zei ons coach Craig dat we nog 10 minuten hadden. Ik dacht daarom dat de training maar 30 minuten zou duren maar dat was niet zo. Na wat verwarring, kwam ik erachter dat de training maar liefst 2 uur duurt waarbij je ieder half uur van coach en court wisselt. Oeps.

Ik kom tot de conclusie dat Australie extreem sport georienteerd is. De kinderen hebben niet een paar uurtjes in de week sport. Nee, daarvoor is een hele dag gereserveerd namelijk de vrijdag. Kinderen die na school tennis spelen worden met een busje opgehaald en naar de tennisclub gebracht. Dat is wel zo makkelijk voor de kinderen en de ouders.

Zwemmen is ook erg populair met een ruime keuze aan zwemlessen. Mijn zesjarige zoon is vorige week gestart met zwemles in een zwemschool op loopafstand van zijn eigen school. Ze geven de kinderen in kleine groepjes van maximaal vier kinderen les. Tijdens de les van Sebastiaan waren er nog 10 andere zwemleraren met de kinderen in het water bezig. In Australie leren de kinderen trouwens eerst borstcrawl in plaats van de schoolslag.

Als onderdeel van ons integratieprogramma proberen wij ook wat sportiever te worden. Afgelopen zondag heeft Marcel zijn eerste medaille gekregen voor het meedoen aan de Cole Classic, een zwemrace in de zee. Marcel deed mee aan de 1 kilometer wedstrijd en slaagde erin om binnen een redelijke tijd te finishen ondanks de hoge golven. Als rasechte Hollander deed hij natuurlijk de schoolslag maar ook dan blijf je drijven, blijkt maar weer.

Kinderen en compost

Vandaag gingen beide kinderen naar school. De afgelopen weken bestond mijn leven alleen maar uit de kinderen. Ik had niet echt tijd om mij op andere dingen te concentreren. Zonder de kinderen moet ik andere dingen vinden om mijzelf bezig te houden. Wat doen 'moeders-die-net-in-Australie-zijn-gearriveerd' op een eerste dag zonder kinderen? Ze maken de compostbak leeg.

Daar ben ik het afgelopen uur heel druk mee geweest. Ik was in ieder geval lekker productief bezig en je blijft in beweging. Ik ontdekte een paar witte wormen in de bak maar die zijn nu dood. Ik moest de bak leegmaken omdat we er vorige week een boel lange wortels van planten in hadden gegooid. Ik las ergens dat dat niet goed is omdat ze niet goed rotten. Ik had er ook andere dingen in gegooid zoals eierschillen en brood maar dat is allemaal weg. Hebben de wormen het opgegeten?

We moeten echt aandacht gaan besteden aan onze tuin. Als ex-appartement-bewoners valt het tuinonderhoud nog niet mee. Twee weken geleden zijn we hier komen wonen en het gras is nu al op sommige plekken bruin. Ook een paar van de planten staan er niet meer zo florisant bij.

Voor de kinderen maken we een groentetuintje. Vorige week hebben we tomaten en paprika zaadjes in potjes gedaan en dat zijn nu al kleine plantjes van ongeveer 2 centimer. Hopelijk kunnen we over een paar weken groenten uit eigen tuin eten.

Ik ben trouwens erg blij met de keuze van ons huis en straat. Het blijkt dat al onze buren 18 jarige dochters hebben die maar wat graag willen oppassen. Hiep hoi! Vanavond gaan we voor het eerst sinds ik in Australie ben uit eten. Daar heb ik erg veel zin in.

Buurtzwembad

Als je in Sydney woont, is het nooit moeilijk om dichtbij huis een plek te vinden waar je kan zwemmen. Dit is fijn want met 41 graden is het vandaag de heetste dag in vier jaar!

Vanochtend ontdekten wij vijf minuten rijden van ons huis de ´Northbridge Baths. Het is een zeer kindvriendelijk zwembad voor zwemfanaten. Een van de vaders wees ons er vriendelijk op dat het voor de kinderen beter is om een Australisch zwemshirt met lange mouwen te dragen want ´de zon in Europa is anders´. Ik rende al de hele tijd achter de kinderen aan met zonnenbrand maar blijkbaar is dat niet voldoende.

Het -natuur- zwembad ligt in een mooie baai met uitzicht op mooie groene heuvels. Er is een ondiep deel voor de kinderen met een strandje en een serieus deel voor volwassenen waar je baantjes kan zwemmen. De dag begint hier duidelijk heel vroeg. Op het aankondigingenbord las ik dat het ´senior zwemteam´ start om 6 uur s´ochtends!

Sebastiaan was helemaal opgetogen vanwege alle vissen die in het bad rondzwemmen. Vissen is - helaas - niet toegestaan. Een speciale activiteit die je daar kan doen is ´kayak fitness´. Dat moeten we maar een keer proberen.

Wat wil je nog meer op een warme dag.. Ah, ik vergeet te melden dat ze er ook hele lekker cappucino maken.