De lachende Kookaburra's

Kooki en Kooka zitten dicht naast elkaar op het dak. Het is een mooie dag en ze genieten van het zonnetje. Ze kijken een beetje om zich heen en zien plotseling beneden op het terras een paar mensen rondlopen. De winter was lang en koud. Al in tijden hebben ze geen mensen gezien buiten. Ze wiebelen een beetje heen en weer en pikken aan hun veren.

Dan is het vijf uur en is het tijd om te eten. Kooki en Kooka hebben allebei honger. Ze kunnen proberen of ze ergens een worm kunnen vinden. Maar waarom zouden ze eigelijk?  "Kunnen we niet kijken of we bij die mensen iets lekkers te eten kunnen vinden? Die wormen komen mij de keel uit".  "We vliegen even naar het bos hiernaast en vragen onze vrienden om ook te komen. Ik weet zeker dat ze dat leuk vinden".

Vijf minuten later zitten acht gevederde vrienden naast elkaar op het dak. Ze kijken naar beneden. "Kan iemand zien wat er op tafel staat? Volgens mij olijven en kaasstengels", zegt de grootste Kookaburra.

"OK, wie gaat eerst?" "Ik, ik, ik", roepen ze allemaal in koor. Uiteindelijk vliegt de oudste Kookaburra als eerste naar beneden. "Kijk jongens, hoe ik dit doe!", roept hij opgewonden naar zijn vrienden op het dak. "Hier kunnen jullie nog wat van leren!"

Kookaburra sits in the old gum tree,

Merry merry king of the bush is he.

Laugh, Kookaburra, laugh, Kookaburra,

Gay your life must be!

Hij landt op de rand van de parasol, maakt een duikvlucht over de tafel en snaait een kaasstengel uit de handen van een van de mensen. Van boven op het dak klinkt gejoel. "Wow! Dat gaan wij ook doen!" Vervolgens vliegt de ene na de andere vogel naar beneden. Dan zien ze een van de mensen een bezem pakken waarmee hij begint te zwaaien naar Kooka."

Hahahaha, lachen de Kookaburra's in koor. Vier van de vogels zijn inmiddels op het net van de trampoline gaat zitten. "Denken die mensen nou echt dat ze ons weg kunnen krijgen?!"

Zoveel pret hebben de vogels in tijden niet meer gehad. "Kom jongens, zeggen ze na een tijdje. Het is mooi geweest. We laten die mensen weer even met rust. Maar, we komen hier zeker weer terug".

Hairy de Huntsman

Sinds een paar dagen hebben we er een 'huisdier' bij. We hadden 'Sticky' de wandelende tak al. En nu dan 'Hairy' de Huntsman spin.

Sticky hebben we gekocht van de 'bug man' (de insectenman) en koste ons 20 dollar. Hairy kwam gratis en voor niets op zijn acht poten onze slaapkamer binnenwandelen. Eigenlijk verbaaste mij dat niets. Het is lente en na een rustige, spinnenloze winter, verwachte ik onze spinnen-vrienden weer binnen te zien. Voor wie niet weet hoe een Huntsman eruit ziet geef ik de volgende hint: waarom heet de spin 'Hairy'? Ze heten ook wel 'giant crab spiders' (grote krab spinnen) vanwege hun uiterlijk en omvang.

De insectenman probeerde ons ervan te overtuigen dat de Huntsman erg nuttig is in huis en dat je deze spinnen het beste kunt laten zitten. Ze eten onder andere muggen en Redbacks. Als een Redback je bijt, moet je meteen 000 bellen en linea directa naar het ziekenhuis. Vanwege het mooie verhaal van de insectenman had ik besloten de Huntsmans deze zomer met rust te laten in plaats van ze met de stofzuiger om zeep te helpen. Na een paar avonden met Hairy weet ik niet of ik dit ook echt ga doen. 

Wat ik minder vind aan Hairy de Huntsman is dat hij vooral in de avond actief is. Zeg maar vanaf het moment dat wij naar bed gaan en een boek willen lezen totdat het licht uitgaat. Overdag zie je hem niet. Ik denk dan stiekempjes dat Hairy vertrokken is. Maar 's avonds zit hij weer lekker in zijn hoekje op het plafond en gaat vervolgens aan de wandel. Hij (of zij?) kan erg snel lopen, weet ik nu. 

Ik kijk het nog een paar avonden aan maar dan ga ik toch Googlen op 'Huntsman' en 'Terminator'. 

Lees hier over onze eerste ontmoeting met de zus van Hairy. 

Vaderdag vieren in Australie

In Australie wordt vaderdag gevierd op de eerste zondag van september. Vandaag dus. Ik weet eerlijk gezegd niet waarom ze het hier in september vieren in plaats van in juni zoals in Nederland. Misschien is dat omdat het in juni winter is en het dan te koud is voor de voor de hand liggende 'vaderdag barbie'.

Eigenlijk is het iedere dag vaderdag in Australie. Australia is namelijk echt een mannenland met veel  'mannen-dingen' zoals de  outback, footy (rugby), 4WD, boten, vissen, surfing en barbequen. Alles draait om de 'blokes' en de 'dudes'. Je ziet het verschil als je kijkt naar de Australische versie van 'Boer zoekt vrouw' (The farmer wants a wife), die boeren zien er al een stuk stoerder en macho uit dan de Nederlandse boeren.

Marcel 'vierde' vaderdag niet alleen vandaag maar ook gisteren. Gisterenochtend om half zeven  kwamen de kinderen blij de kamer binnen met ontbijt (cornflakes) en de cadeautjes: een koffiebeker met superdad erop en een 'dad bbq king' barbequeschort. Die cadeautjes hadden de kinderen gekocht bij de 'Fathersday Stall' op school. Dat is iets wat veel scholen hier doen. Alle kinderen nemen een cadeautje mee naar school van rond de 5 dollar voor de 'Fathersday Stall'. De donderdag voor vaderdag krijgen de kinderen 5 dollar mee naar school en daarvoor kunnen ze dan een van de cadeautjes uitkiezen. De 5 dollar is voor de school die daarmee geld inzamelt om bijvoorbeeld nieuwe boeken te kopen.

Nederlanders in Australie

Terwijl in Mumbai het aantal Nederlanders op een hand te tellen was (bij wijze van spreken dan), kom je ze hier op de meest gekke plekken en in grote aantallen tegen.

Vorige week zondag gingen we naar de markt in Frenchs Forest. Daar staat een man van rond de veertig met een tweedehands boekenstal. Een paar weken eerder raakten we met hem in gesprek en toen kwamen we er al snel achter dat hij van oorsprong Nederlands is. Hij had onder zijn stal in een doos nog een fles jenever liggen. Toen hij ons afgelopen zondag weer zag, liep hij naar ons toe om ons de fles te geven. Hij zij dat hij het aan de eerste Nederlanders wilde geven die hij tegenkwam en dat waren wij dus. De fles ligt nog altijd in de auto en ik weet niet wat ik er mee moet. Wij houden toch meer van de Australische wijn.

De man op de markt is een van de vele Nederlanders die je hier tegenkomt. Regelmatig spreek ik Australiers die dan vertellen dat ze een Nederlandse vader of moeder hebben. Ze spreken vaak zelf geen Nederlands meer of kennen hooguit een paar woorden. Sommigen lijken helemaal geen belangstelling meer te hebben voor Nederland wat ik opmerkelijk vind. Dit zijn voornamelijk kinderen van de generatie emigranten die zo snel mogelijk wilde integreren. Nederlands spreken vertraagde de boel alleen maar.

Nu is dat heel anders. Gisteren sprak ik een moeder op de Nederlandse school. Ze is getrouwd met een Engelsman en woont al 10 jaar in Australie. Ondanks dat ze hier waarschijnlijk altijd zullen blijven wonen en ze geen Nederlandse man heeft, brengt ze haar kinderen elke week naar de Nederlandse school. Dat vind ik toch knap.

Volgens Wikipedia woonden er in 2006 ruim 300.000 mensen met de Nederlandse nationaliteit in Australie waarvan bijna 80.000 mensen in Nederland zijn geboren. De meeste in Nederland geboren Australiers zijn voor 1980 geemigreerd. Daarna is de emigratie sterk gedaald. Maar liefst 64% van de in Nederland geboren Australiers, sprak in 2006 Engels thuis in plaats van Nederlands.

Wij spreken uiteraard Nederlands thuis. Het Engels houden we nog even zoveel mogelijk buiten de deur.

Dit zijn een paar interessante links over dit onderwerp:
- Netherlands - Australia 2006 (over de emigratie na de tweede WO)
- Nationaal archief (van Nederland naar Australie)

De leuke en niet leuke dingen van deze week

Het is het einde van de week. Tijd om de balans op te maken met leuke dingen en niet zo leuke dingen.

Wat was leuk? 
Natuurlijk de start van de '30 dagen blog uitdaging'. Ik vind het namelijk leuk om stukjes te schrijven en nu mag ik dat iedere avond doen. Ik kan mij daar echt op verheugen. Ik was ook erg blij met het begin van de lente op woensdag. Het begin van de week beloofde veel met overdadige zonnenschijn en ik was blij dat de kachel niet meer aan hoefde. Ook had ik deze week voor de verandering een leuk sollicitatiegesprek. Vanochtend kreeg ik de bevestiging dat ik nog een keertje terug mag komen voor een tweede gesprek. Tot slot vind ik het leuk dat de tuinman vandaag eindelijk is gekomen om het gras te maaien.

Wat was niet zo leuk deze week?
Niet zo leuk is dat ik vanavond toch weer met de kachel aan zit. Ook gaan we dit weekend niet kamperen zoals we gepland hadden omdat het morgen gaat regenen. Nu moeten we andere plannen maken wat ik niet zo leuk vind. Wat ik ook niet leuk vond deze week is dat Marcel drie dagen weg was naar Perth. Ik was helemaal alleen thuis met de kinderen en dat valt niet mee kan ik nu zeggen. In India was Marcel heel vaak weg maar toen was ik eraan gewend. Dat is nu heel anders.

In Perth kwam Marcel trouwens binnen twee uur na de landing iemand tegen die we uit India kennen. Dat betekent dat Perth heel erg klein is of dat wij heel veel mensen kennen. Of was het toch gewoon toeval?

Tuinonderhoud in Sydney

Voor het eerst woon ik in een huis met een redelijk grote tuin waar ik zelf voor moet zorgen. In India hadden we een balkon met een paar planten die ik zelf geen water hoefde te geven. In Amsterdam hadden we een grote gemeenschappelijke tuin die werd bijgehouden door een paar echte tuinliefhebbers met groene vingers waardoor ik er zelf weinig aan hoefde te doen.

Het bijhouden van de tuin blijkt een grotere opgave te zijn dan ik had verwacht. Dat komt met name door al het onkruid. Door het klimaat groeit alles als een dolle inclusief de minder geliefde plantjes.  Vorige week kwam een dame van de gemeente langs om advies te geven over milieubewust tuinieren. De dame kende alle namen van onkruid uit haar hoofd en ging enthousiast de namen opnoemen van al het onkruid bij ons in de tuin. Ik denk dat het er wel 20 waren. Zij werd er erg blij van, ik iets minder. Ook plantjes waarvan ik het niet had verwacht bleken onkruid te zijn. Weg ermee dus.

Ik hou stug vol met tuinieren al heb ik niet het idee dat de tuin er echt mooier door wordt. Ik ben vooral bezig met onkruid verwijderen.

Vers uit de tuin: groene paprika

Met de andere tuinprojecten wil het ook nog niet echt vlotten. De compostbak is nog steeds een zielige hoop ellende. Laatst wilde ik wat compost in de tuin gooien maar al snel bleek dat ons afval nog steeds niet vercomposteerd is. Het lijkt mij geen goed idee om hele eierschillen in de tuin te gooien. Ik laat de compostbak dus nog maar even voor wat het is.

Onze groententuin heb ik het afgelopen weekend een make-over gegeven. Op advies van de dame van de gemeente heb ik er suikerbieten-stro opgelegd en het ziet er inderdaad een stuk beter uit. Nog even en dan kunnen we paprika's en aubergines uit de tuin eten.

Vers uit de tuin: aubergines

Het is lente in Sydney!

Op dag vier van de '30 dagen blog' uitdaging is het bedenken van een onderwerp erg gemakkelijk. Vandaag is namelijk de eerste dag van de Australische lente.

Iedereen die ik spreek heeft het over die verschrikkelijke winter die we hebben gehad. Ik ben blij te horen dat dit geen gewone winter was. Ik heb toch heel wat avonden bibberend met een deken over mij heen op de bank gezeten. Ik hoop dat het de volgende winter een stuk aangenamer zal zijn. Ik heb Marcel al gedreigd volgend jaar te willen overwinteren in Nederland.

Vreemd genoeg houdt Australie de vier Europese seizoenen aan. Dit komt door de Engelsen die hier alles zoveel mogelijk op thuis wilden laten lijken. Maar het is helemaal niet logisch om het jaar in vier seizoenen van drie maanden in te delen. Voordat de Engelsen kwamen hielden de aboriginals zes seizoenen aan en dit past ook veel beter bij het klimaat.

De winter in Sydney duurt eigelijk maar twee maanden in plaats van drie. De zomer duurt weer langer dan drie maanden. Met een gemiddelde temperatuur van rond de twintig graden is de lente eigelijk ook weer geen echte lente. Het is eerder al weer zomer maar dan zonder het hele hete weer. Dat kun je weer meer verwachten in november en december. Dan regent het ook meer dan in september en oktober.

Wat merken we hier verder van de lente? De afgelopen twee weken was het overdag al erg lekker weer met een temperatuur van rond de 18-20 graden. Vandaag was het voor het eerst ook 's avonds lekker buiten. Daarvoor ging toch elke keer weer rond zes uur de kachel aan omdat het koud werd.

Als begin oktober ook nog de klok een uur vooruit gaat, kan de Sydney zomer echt beginnen. De gaskachel geef ik dan weer een mooie plekje in de garage. Daar blijft die dan staan tot juni. Opgeruimd staat netjes.